_____________
__Yπεύθυνος σελίδας: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

4/20/2018

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΝΩΤΗΣ: Η ΓΕΦΥΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ «ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ» ΚΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Μία από τις πρώτες αρχιερατικές λειτουργίες του μητροπολίτη Αθηναγόρα εν μέσω του Κερκυραϊκού κλήρου και λαού

Η Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. διοργάνωσε το διήμερο 10-20 Απριλίου 2018, διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα: "Αθηναγόρας και Οικουμένη: 70 χρόνια από την εκλογή του Πατριάρχη Αθηναγόρα στον Οικουμενικό Θρόνο και από την ίδρυση του Π.Σ.Ε." 
Μεταξύ των εισηγητών και ο Άρχων Μ. Ιερομνήμων της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, καθηγητής Αριστείδης Πανώτης, ο οποίος πραγματεύθηκε το θέμα: «Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας».
Παραθέτουμε στη συνέχεια βίντεο του ομιλητή Αριστείδη Πανώτη, καθώς και το κείμενο της εισηγήσεώς του. 

Σχετική ανάρτηση στο ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ:
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΝΩΤΗΣ: Ο ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Ο αείμνηστος Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Κέρκυρα τον Ιούλιο του 1963. Βρίσκεται εντός του Δημαρχείου San Giacomo, όπου είχε τιμηθεί από την τότε Δημοτική Αρχή.

ΟΤΑΝ Ο ΥΠΟ ΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΤΑΝ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ



Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Στις μέρες μας οι “αντιοικουμενιστές” έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς: τον προσφάτως ανακηρυχθέντα άγιο υπό της Σερβικής Εκκλησίας π. Ιουστίνο Πόποβιτς. Αυτόν τον άγιο “κραδαίνουν” επί τας κεφαλάς των “αιρετικών οικουμενιστών”.
Όπως έχει γραφεί επανειλημμένως, και αποδεικνύεται και εν τοις πράγμασιν, ηγετικό ρόλο στον “αντιοικουμενιστικό αγώνα” σήμερα διαδραματίζει ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. και υπό καθαίρεσιν, πλέον, κληρικός Θεόδωρος Ζήσης, στον οποίο προσβλέπουν με ...λατρεία οι “αντιοικουμενιστές”.
Αν κάποιος ξεφυλίσσει τον τόμο 9, τεύχος Β' του περιοδικού Κληρονομία (Δημοσίευμα Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, Ιούλιος 1977) θα βρει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον, όσο και επίκαιρο, άρθρο (σ. 433-460) του υφηγητού, τότε, του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Θεοδώρου Ν. Ζήση, το οποίο επιγράφεται:
ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΜ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ
(Επιβαλλομένη απάντησις)

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης απαντά στις κατηγορίες του π. Ιουστίνου Πόποβιτς για τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην προπαρασκευή της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, τις οποίες διετύπωσε σε σχετικό υπόμνημά του προς την Ιεραρχία της Σερβικής Εκκλησίας. Ο π. Θ.Ζ. ανασκευάζει τις αιτιάσεις του π. Ιουστίνου, κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία και την προσφορά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Καταφέρεται εναντίον του Ελλαδικού Αυτοκεφάλου, αναφέρεται στην έκπτωση της θεολογίας στον ελλαδικό χώρο και τονίζει ότι “την Ορθοδοξίαν επροστάτευσε το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και εις τον χώρον των χειμαζομένων πρεσβυγενών Πατριαρχείων της Ανατολής, όπου αι ξέναι προπαγάνδαι ήσκουν εντόνως τον προσηλυτισμόν”.
Ο π. Θ.Ζ. κρίνει ως “αβάσιμες” τις κατηγορίες του π. Ιουστίνου Πόποβιτς για το Οικουμενικό Πατριαρχείο και αποδίδει την “άδικο κριτική” του π. Ιουστίνου σε παρερμηνεία της στάσης του Πατριαρχείου έναντι του Μοναχισμού και σε “ελλιπή και εσφαλμένη πληροφόρηση” του π. Ιουστίνου.  
Ο π. Θεόδωρος Ζήσης αναδεικνύεται μέσα από τις σελίδες του άρθρου μέγας πρόμαχος όλης της “πολιτικής” (διάβαζε εκκλησιαστικής) γραμμής του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο οποίος “αναθεματίζεται” από τους “αντιοικουμενιστές” τότε και σήμερα, είναι, κατά τον π. Θ. Ζήση, μια προσωπικότης "που εγράφη χρυσοίς γράμμασιν εις τας σελίδας της ορθοδόξου ιστορίας". Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και επί Πατριάρχου Δημητρίου “πορεύεται επί της οδού αυτής της απαραχαράκτου τηρήσεως της Ορθοδοξίας”. Και για να το κάνει σαφέστερο αυτό ο π. Θ.Ζ. παραπέμπει σε ομιλία του Φιλαδελφείας Βαρθολομαίου (νυν Οικουμενικού Πατριάρχου) κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας του 1976, σε συνέντευξη του Τρανουπόλεως Δαμασκηνού (μετέπειτα Ελβετίας και νυν Αδριανουπόλεως) σε ιταλικό περιοδικό, και, τέλος, σε κήρυγμα του μακαριστού Χαλκηδόνος Μελίτωνος, ο οποίος προέβη σε διάκριση μεταξύ ανατολικής και δυτικής ευσέβειας.
Στο εν λόγω άρθρο του ο π. Θ.Ζ. χαρακτηρίζει την Μόσχα ως “νεοπαπιστική”! Γράφει επί λέξει: “Και σήμερον όμως η Μόσχα είναι το μοναδικόν παράδειγμα αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, που δεν συμμορφούται προς την κοινήν των Ορθοδόξων γραμμήν, αλλ΄επιβάλλει κατά νεοπαπιστικόν τρόπον ό,τι αυτή θεωρεί ως ορθόν.
Στα Επιλεγόμενα του άρθρου του ο π. Θ.Ζ. συνοψίζει την επιχειρηματολογία του:
Είχε δικαίωμα και καθήκον ο π. Ιουστίνος να εκφράση τας απόψεις του περί της “Μεγάλης Συνόδου” και περί των ενεργειών προσώπων που εργάζονται δια την προπαρασκευήν της. Έπραξεν όμως κακώς με το να στήση εις το εδώλιον του κατηγορουμένου την Εκκλησίαν Κωνσταντινουπόλεως. Όλαι αι αποφάσεις λαμβάνονται δημοκρατικώς και συνοδικώς, καθιστώσαι ούτω συνυπευθύνους όλας τας Ορθοδόξους Εκκλησίας. Ώφειλε δια τούτο να τρίξη τους οδόντας προς όλας τας κατευθύνσεις, και προς την ιδικήν του Εκκλησίαν ακόμη, εκπρόσωποι της οποίας μετέχουν πάντοτε των σχετικών συσκέψεων, και όχι να φορτώνη τα πάντα εις τους ώμους της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, εις ήν στενοκάρδως ουδέν αγαθόν βλέπει. Ασφαλώς δεν επιθυμεί να καμφθούν τα γόνατα του ιστορικού αυτού της Ορθοδοξίας Κέντρου. Αυτό θα απετέλη πλήγμα βαρύτατον, διότι το γκρέμισμα αυτού του στύλου θα αποδυναμώση και τα άλλα εδραιώματα, τους άλλους θεσμούς.
Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, φορτωμένον με την πείραν των αιώνων, απέδειξεν ότι είναι ικανόν να διατηρήση την ενότητα της Ορθοδοξίας μέσα εις την πολλαπλότητα των εθνικών ιδιορρυθμιών και να αναπτύξη τον ορθόδοξον πολιτισμόν, βασικόν γνώρισμα του οποίου είναι αυτή ακριβώς η πολλότης, η ποικιλία, η δημοκρατικότης. Ποία άλλη Ορθόδοξος Εκκλησία θα ημπορούσε να αναλάβη αυτόν τον ρόλον, χωρίς τον κίνδυνον της διαιρέσεως, όχι μόνον εκ της απουσίας της ιστορικής εμπειρίας, αλλά και εκ της καινοτόμου αυτής αλλαγής ως και εκ του ενδεχομένου εξάρσεως εθνοφυλετικών τάσεων;
Αλλά στο διαχρονικό αυτό άρθρο του π. Θεοδώρου Ζήση θα επανέλθουμε.

4/19/2018

ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΡΙΓΚΗΠΟΝΝΗΣΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟ


Του Γιάννη Γιγουρτσή
Καθηγητού της Μεγάλης του Γένους Σχολής 


Μία εξαιρετική επιλογή για την χηρεύουσα Μητρόπολη Πριγκηποννήσων από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 
Με εισήγηση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, νέος Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων εξελέγη ο Μητροπολίτης Σεβαστείας Δημήτριος. Επιπλέον η Μητρόπολη Πριγκηποννήσων απέκτησε εν τω προσώπω του την αξία της Γεροντικής Μητρόπολης, μια επιπλέον τιμή που διατηρούν και οι γειτονικές μητροπόλεις Χαλκηδόνος και Δέρκων. Η ενθρόνιση του νέου ποιμενάρχη των Πριγκηποννήσων θα γίνει το Σάββατο 28 Απριλίου στην Πρίγκηπο. 
Ο μέχρι σήμερα Μητροπολίτης Σεβαστείας Δημήτριος Κομματάς είναι μια από τις πλέον αξιόλογες προσωπικότητες του Φαναρίου, αρχιερέας που κοσμεί την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κληρικός με τεράστια εμπειρία, σύνεση και βαθιά γνώση των ζητημάτων της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας. 
Γεννήθηκε το 1952 στα Ταταύλα, σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στην Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ (όπου και αναγκάστηκε να ολοκληρώσει τις σπουδές του, μετά από το κλείσιμο της Χάλκης). Υπήρξε επί τριάντα και πλέον χρόνια μέλος της Πατριαρχικής αυλής. Από Μέγας Αρχιδιάκονος εξελέγη Μητροπολίτης Σεβαστείας το 1990 και χειροτονήθηκε από τον γέροντά του Πατριάρχη Δημήτριο. Επί πατριαρχίας Βαρθολομαίου υπηρέτησε επί 16 και πλέον χρόνια ως διευθυντής του ιδιαίτερου πατριαρχικού γραφείου (1991-2008). Ανέλαβε και διεκπεραίωσε με επιτυχία δύσκολες και σύνθετες εκκλησιαστικά αποστολές. Θα επισημάνω δύο από αυτές, τον κομβικό ρόλο του για να αντιμετωπιστούν και να λυθούν τα ζητήματα που μεσολάβησαν στο μεσοδιάστημα από την παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου μέχρι την σύνταξη του νέου Συντάγματος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής (1996-2003). Επίσης υπήρξε ένας από τους πλέον ενεργούς υπερασπιστές των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Θρόνου κατά την διάρκεια της κρίσης με την Ελλαδική Εκκλησία για το ζήτημα των Νέων Χωρών. Καρπός αυτής της προσπάθειας είναι και το μνημειώδες έργο του, η κριτική και συγκριτική μελέτη, με τίτλο «Ἡ Πατριαρχική καί Συνοδική Πρᾶξις τοῦ 1928 παρακωλυομένη τοῖς ὅροις», (2006). Τα τελευταία χρόνια μετέχει περιοδικά στις συνεδριάσεις της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και είναι μέλος πολλών Συνοδικών Επιτροπών. 


Πέραν των αποδεδειγμένων ικανοτήτων του ως αρχιερέα, ο νέος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων, είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων, ολίγων λόγων, ελάχιστης προβολής- και καθόλου αυτοπροβολής- , που προτιμά την σιωπηλή και ουσιαστική δουλειά και τα έργα ουσίας. Είναι ακόμα ένας κληρικός μορφωμένος, με βαθιά εκκλησιαστική και κοινωνική παιδεία, εξαιρετικά ευγενής και προσηνής, μία από τις προσωπικότητες που εκφράζουν με τρόπο ιδανικό την μεγάλη φαναριώτικη πατριαρχική παράδοση, ένας πραγματικός Φαναριώτης άρχοντας λοιπόν, που έχει συγχρόνως κληρονομήσει το υψηλό εκκλησιαστικό ήθος και την ταπεινότητα του πνευματικού του πατέρα, αειμνήστου Πατριάρχου Δημητρίου. Έτσι τα Πριγκηπόννησα και οι νησιώτες της Πόλης μας, μετά την πρόωρη εκδημία ενός άξιου ποιμενάρχη, του Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων κυρού Ιακώβου, αποκτούν έναν πανάξιο αντικαταστάτη που αναμένεται να συνεχίσει και να διευρύνει το έργο του προκατόχου του, στο πρόσωπο του μέχρι σήμερα Μητροπολίτη Σεβαστείας Δημητρίου. 
Άξιος και εις έτη πολλά!

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (19 Απριλίου 2018)


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 
- Tούς Σεβ. Συνοδικούς Μητροπολίτας Ἰταλίας καί Μελίτης κ. Γεννάδιον, Κισάμου καί Σελίνου κ. Ἀμφιλόχιον καί Κορέας κ. Ἀμβρόσιον. 
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Εὐγένιον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Νικολάου Νικηφόρου, Γεν. Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Ἰωάννου Καλαϊτζάκη, Διευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος «Κρητική Ἐπιθεώρησις». 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Συγκέλλου κ. Ἀμβροσίου, κατά τήν δοθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἐλλογ. κ. Ἄρη Τσαβαροπούλου διάλεξιν, ἐπί τοῦ θέματος «Εὐάγγελος καί Κωνσταντῖνος Ζάππας, οἱ Βαλκάνιοι εὐεργέτες», ἐν τῇ Ζαππείῳ Σχολῇ, τήν Πέμπτην, 19ην Ἀπριλίου. 
- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Χρυσοστόμου Κουλουριώτου, Ἡγουμένου τῆς ἐν Μεγάροις Ἱ. Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μαζίου, κατά τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τῆς Ἱ. Μονῆς Βατοπαιδίου ἐκδήλωσιν, καθ’ ἥν ἐπαρουσιάσθη ἡ βιογραφία τοῦ μακαριστοῦ Μοναχοῦ Ἰωσήφ τοῦ Βατοπαιδινοῦ, ἐν τῷ Μεγάρῳ Μουσικῆς Ἀθηνῶν, αὐθημερόν. 
- Ὑπό τοῦ Αἰδεσιμολ. Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου τῆς Μ.τ.Χ.Ε. κ. Γεωργίου Τσέτση, κατά τό διοργανούμενον ὑπό τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ἐπιστημονικόν Συνέδριον, ἐπί τοῦ θέματος, «Ἀθηναγόρας καί Οἰκουμένη: 70 χρόνια ἀπό τήν ἐκλογή τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα στόν Οἰκουμενικό Θρόνο καί τήν ἵδρυση τοῦ Π.Σ.Ε.», ἐν ταῖς ἐγκαταστάσεσιν αὐτῆς, κατά τό τριήμερον μεταξύ 19ης καί 21ης ἰδίου.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (17-18 Απριλίου 2018)

Ο Πατριάρχης στην εκδήλωση στην Αστική Σχολή Γαλατά 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν πρωΐαν τῆς Τρίτης, 17ης Ἀπριλίου, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσυγκέλλου κ. Ἀνδρέου, ἐπεσκέφθη τό ἐν Topkapı μαυσωλεῖον τοῦ 8ου Προέδρου τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας Turgut Özal, ἐπί τῇ συμπληρώσει 25ετίας ἀπό τοῦ θανάτου αὐτοῦ, καί κατέθεσεν ἄνθη. Ὡς γνωστόν, ὁ Πρόεδρος Özal ὡς Πρωθυπουργός εἶχε χορηγήσει τήν ἄδειαν, μετά μακράν ἀναμονήν, πρός ἀνοικοδόμησιν τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν Τρίτην, 17ην ἰδίου, μετέβη εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ καί προήδρευσε τῶν ἐργασιῶν τῆς Α’ κοινῆς Συνάξεως Ἱερέων καί Διακόνων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τῶν διακονούντων ἐν Τουρκίᾳ. Κατά τήν εἰσηγητικήν ὁμιλίαν Αὐτοῦ ὁ Πατριάρχης ἀνεφέρθη εἰς τήν σημασίαν τῆς ἱερωσύνης καί παρέσχε πατρικάς συμβουλάς καί παροτρύνσεις διά τήν ἐνίσχυσιν τῆς διακονίας τῶν κληρικῶν εἰς τόν σύγχρονον κόσμον.
Ἐμπεριστατωμένας εἰσηγήσεις ἐπαρουσίασαν ἀλληλοδιαδόχως ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης καί Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου, ἐπί τοῦ θέματος «Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἡ διασπορά του καί αἱ διεκκλησιαστικαί σχέσεις αὐτοῦ», ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαῖος, ἐπί τοῦ θέματος «Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος», ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Βησσαρί-ων, ἐπί τοῦ θέματος «Ποιμαντικά Προβλήματα», ὁ Μ. Πρωτοπρεσβύτερος τῆς Μ.τ.Χ.Ε. κ. Γεώργιος Τσέτσης, ἐπί τοῦ θέματος «Οἰκουμενική Κίνησις – Π.Σ.Ε. – Θεολογικοί Διάλογοι», ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Ἐρυθρῶν κ. Κύριλλος, Πνευματικός τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἐπί τοῦ θέματος «Τό μυστήριον τῆς Ἐξομολογήσεως», οἱ Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσύγκελλος κ. Ἀνδρέας καί Μ. Ἀρχιδιάκονος κ. Θεόδωρος, ἀναπτύξαντες ζητήματα της ἁρμοδιότητός των καί διατυπώσαντες προτάσεις διά τήν ἐνίσχυσιν τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου τῶν ἱερέων καί τῶν διακόνων, καί, τέλος, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σασίμων κ. Γεννάδιος, Ὑπεύθυνος τῆς Ἱ. Μονῆς, συνοψίσας τά λεχθέντα καί ἐξαγαγών τά πορίσματα τῆς Συνάξεως. 
Κατά τήν μεσημβρινήν ἀνάπαυλαν, ὁ Παναγιώτατος ἐδέξατο εἰς τό Ἡγουμενεῖον τῆς Ἱ. Μονῆς τόν Ἐξοχ. κ. Egemen Bağış, πρῴην Ὑπουργόν Εὐρωπαϊκῶν Θεμάτων, κατόπιν σχετικῆς ἐπιθυμίας τοῦ τελευταίου. 
* * * 
Τό ἑσπέρας τῆς Τετάρτης, 18ης Ἀπριλίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιακόνου κ. Θεοδώρου, μετέβη εἰς τήν Ἀστικήν Σχολήν Γαλατᾶ καί παρηκολούθησε τήν διοργανωθεῖσαν ὑπ’ αὐτῆς ἐκδήλωσιν, καθ’ ἥν ἐπαρουσιάσθη τό σύγγραμμα τῆς Ἐλλογ. Δρος Feryal Tansuğ, ἐκ τοῦ Διδακτικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Πανεπιστημίου «Bahçeşehir», ὑπό τόν τίτλον «Ἴμβρος, Λῆμνος, Σαμοθράκη, Θάσος. Οἱ Νησιῶτες Ρωμιοί την τελευταία περίοδο τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας». 
Ἐνώπιον Ἱεραρχῶν τοῦ Θρόνου, τοῦ Ἐξοχ. Πρέσβεως κ. Εὐαγγέλου Σέκερη, Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει, τοῦ φιλομούσου κοινοῦ καί παραγόντων τῆς Ὁμογενείας ὡμίλησαν καταλλήλως ἡ Ἐλλογ. κ. Μάρω Μαυροπούλου, Ἐπ. Καθηγήτρια τοῦ Ἐθνικοῦ καί Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ Ἐλλογ. κ. Ἰωάννης Καμπούρης, Φιλόλογος, καί ἡ συγγραφεύς τοῦ βιβλίου, ὑπό τήν συντονιστικήν μέριμναν τῆς Ἐλλογ. Δρος Nurdan Türker, Ἐρευνητρίας ἐν τῷ ἐν Ἀθήναις Παντείῳ Πανεπιστημίῳ. 
Παρακληθείς ἐν τέλει ὁ Παναγιώτατος ὑπό τῆς κ. συντονιστρίας ὡμίλησε διά βραχέων καί ἐπεδαψίλευσε πᾶσι τήν εὐλογίαν Αὐτοῦ. 
* * * 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 
- Tούς Σεβ. Συνοδικούς Ἱεράρχας Γέροντα Ἀμερικῆς κ. Δημήτριον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Ἀρχιδιακόνου αὐτοῦ Ἱερολογ. κ. Παντελεήμονος Παπαδοπούλου, Βρυούλων κ. Παντελεήμονα, Νέας Ἰερσέης κ. Εὐάγγελον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Φιλοθέου Tomczewski, καί Αὐστρίας κ. Ἀρσένιον. 
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλον. 
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Μιλήτου κ. Ἀπόστολον, Ἡγούμενον τῆς ἐν Χαλκιδικῇ Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας. 
- Τόν Ἱερολ. Ἀρχιδιάκονον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Ἰωάννην Χρυσαυγῆν, Καθηγητήν, ἐξ Ἀμερικῆς.

ΓΕΡΩΝ ΠΡΙΓΚΗΠΟΝΝΗΣΩΝ Ο ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΜΗΝΥΜΑ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)


Νέος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων εξελέγη ο από Σεβαστείας Δημήτριος
Η εκλογή πραγματοποιήθηκε σήμερα στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό
Στην πλήρωση της χειρεύουσας Ιεράς Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων προχώρησε σήμερα, Πέμπτη, 19 Απριλίου,  η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία συνεδριάζει από το πρωί, στο πλαίσιο των τακτικών συνεδριών της για τον μήνα Απρίλιο, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου.
Από την ψηφοφορία των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, που πραγματοποιήθηκε στον Πατριαρχικό Ναό, κατόπιν προβολής τριών υποψηφίων, εξελέγη παμψηφεί ο μέχρι σήμερα Μητροπολίτης Σεβαστείας Δημήτριος.
Στο πρόσωπό του η Μητρόπολη Πριγκηποννήσων ανυψώθηκε σε Γεροντική.
Το βιογραφικό του νέου Μητροπολίτου Γέροντος Πριγκηποννήσων κ. Δημητρίου δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 


Ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου προσήλθε σήμερα το μεσημέρι, 19 Απριλίου, ο νέος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων Δημήτριος ώστε να αποδεχθεί την εκλογή του με το μικρό Μήνυμα. 
«Ιερώτατε αδελφέ Μητροπολίτα Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριε, 
Ασμένως σας αγγέλομεν ότι εισηγήσει της ημετέρας Μητριότητος εξελέγητε παμψηφεί υπό της περί ημάς Αγίας και Ιεράς Συνόδου Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων, εις διαδοχήν του προώρως εκ του μέσου ημών εις ουρανούς μεταστάντος αδελφού Κυρού Ιακώβου. 
Ταυτοχρόνως, η Ιερά αυτή Μητρόπολις εν τω προσώπω υμών ανυψώθη εις Γεροντικήν διά να τιμηθεί η υμετέρα Ιερότης, εις αδελφός εκ της πρεσβυτέρας Ιεραρχίας, ο οποίος ελευκάνθη εν τη διακονία της Μητρός Εκκλησίας και προσέφερεν αυτή πολυτίμους υπηρεσίας εν τε τω Ιερώ τούτω Κέντρω και κατά διαφόρους εις το εξωτερικόν αποστολάς. 
Μνημειώδες θα παραμείνη διά τα καθ΄ημάς το βιβλίον σας περί των εν ταις λεγομέναις Νέαις Χώραις επαρχιών του πανσέπτου Οικουμενικού Θρόνου, αναποσπάστου τμήματος της ιεράς δικαιοδοσίας αυτού, περί των πάντοτε ισχυρών πνευματικών και κανονικών δεσμών μεταξύ αυτού και εκείνων και περί των κατά καιρούς επιβουλών εναντίον του δεσμού τούτου και των προσπαθειών υφαρπαγής των επαρχιών αυτών και αποκοπής εκ του κορμού της Μητρός Εκκλησίας. Διά το έργον σας τούτο σας συγχαίρομεν και σας ευχαριστούμεν άπαξ έτι. 
Άγιε αδελφέ, η Ιερά Μητρόπολις των ερατεινών Πριγκηποννήσων δεν έχει σήμερον μεγάλον αριθμόν πιστών, και τούτο λόγω των γνωστών περί ημάς συνθηκών και περιστάσεων. Όμως, «μη φοβού το μικρόν ποίμνιον». 
Γνωρίζομεν άπαντες ότι, τη χάριτι του Θεού, σήμερον αναγεννώνται και αναδεικνύονται και πάλιν ιστορικαί επαρχίαι του Θρόνου εν τη χώρα ημών ταύτη με πολύ ολιγώτερον ποίμνιον, με πιστούς αριθμουμένους εις τα δάκτυλα των δύο χειρών. Επαινούμεν τους ποιμενάρχας αυτών διά τον ζήλον και την προθυμίαν των να διακονούν και να αγιάζουν τους ολίγους Χριστιανούς των, εν τη ελπίδι και τη προσδοκία «ταχ’ αύριον έσεται άμεινον». Ο Θεός δύναται και εκ των λίθων εγείραι τέκνα τω Αβραάμ. Ο Θεός μας επιφυλάσσει πάντοτε θαύματα», ανέφερε στην προσφώνησή του, προς τον νέο Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και πρόσθεσε: 


«Πορεύου, λοιπόν, Ιερώτατε αδελφέ, εις την προκειμένην νέαν διακονίαν, εστεφανωμένος με την Γεροντικήν αξίαν και τιμήν, πάντοτε πιστός εις την ποτνίαν πάντων ημών Μητέρα ταύτην Εκκλησίαν και εις τον εκάστοτε Πρώτον αυτής, διδάσκων έργω και λόγοις εις τους νεωτέρους ενταύθα διακονούντας κληρικούς το ήθος της Μεγάλης Εκκλησίας, ήθος καθηγιασμένον διά των αιώνων, με οπτικήν του κόσμου και του ανθρώπου ευρείαν, οικουμενικήν, ανθρωπιστικήν, όχι ευσεβιστικήν και οργανωσιακήν, αλλά ούτε και παραταξιακήν και κομματικήν. 
Είμεθα ολίγοι και πρέπει να είμεθα ηνωμένοι και δυνατοί. Μας επιβουλεύονται πολλοί. Έχομεν ενώπιον ημών τεραστίας ευθύνας και υποχρεώσεις διά το παρόν και διά το μέλλον του Οικουμενικού ημών Πατριαρχείου, το οποίον αναμένει δράσιν, δυναμισμόν, υπευθυνότητα, κυρίως από τα νεώτερα μέλη και στελέχη αυτού, διά να επιβιώση και διά να εκπληρώνη την οικουμενικήν κλήσιν και αποστολήν του, πάντοτε δεδοξασμένον και αξιοσέβαστον παρά πάσιν. Άξιος!». 
Στην αντιφώνησή του ο νέος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων εξέφρασε προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη την εγκάρδια ευγνωμοσύνη του για την εκλογή του και την απονομή στο πρόσωπό του «της εξαιρετικής τιμής του Γέροντος Ιεράρχου του Θρόνου, εις εκτίμησιν της τεσσαρακονταετούς ιερατικής διακονίας μου». 
«Επιθυμώ να υπομνήσω ευλαβώς, ότι η διακονία μου αυτή αρρήκτως συνδέεται μετά του σεβασμίου και διαπρεπούς Προσώπου Σας, Παναγιώτατε, μετά του Οποίου συνεδέθην πνευματικώς από των μαθητικών μου χρόνων προ πεντηκονταετίας εις τας αυλάς της ατυχούς Σχολής μας, προϊόντος δε του χρόνου ηυλογήθην όπως συνυπάρξω μετ’ Αυτού εν τοις πλαισίοις ποικίλων συνεργασιών και αγωνιωδών περισπασμών της ζωής της Μητρός Εκκλησίας. 
Κατά την εύσημον ταύτην και ιεράν στιγμήν της ζωής μου, διά πάντα ταύτα, τα δαψιλώς νυν από του Αναστάντος Χριστού καθαγιαζόμενα, εκφράζω γονυκλινώς την αΐδιον ευγνωμοσύνην μου προς τον Πανοικτίρμονα Θεόν, Τον ούτω πως τα κατ’ εμέ οικονομήσαντα και διά βίου προστατεύσαντά με, τη πρεσβεία πάντοτε της Παμμακαρίστου Θεομήτορος, της απ’ αιώνων προστάτιδος της Αγίας Αυτού Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. 
Ευθύς δ’αμέσως υποβάλλω προς την Σην Σεπτήν Κορυφήν την βαθυτάτην ευγνωμοσύνην και τας απείρους ευχαριστίας μου διά την σημερινήν μεγάλως τιμήσασάν με Πατριαρχικήν Αυτής βουλήν. Εγκαρδίους ευχαριστίας απευθύνω και προς την περί Υμάς Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον διά τε την ευμενή αποδοχήν της σεπτής Σας κρίσεως και την τιμίαν ψήφον των συγκροτούντων αυτήν αγαπητών εν Χριστώ αδελφών». 
Στη συνέχεια, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου παρουσία των Συνοδικών Αρχιερέων, της Πατριαρχικής Αυλής αλλά και άλλων κληρικών και λαϊκών προσκυνητών, ο νέος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων τέλεσε την Ακολουθία του Μεγάλου Μηνύματος, κατά την οποία του ανακοινώθηκε εν εκκλησία η εκλογή του, και απάντησε με το κείμενο της Ευχαριστίας για την γενομένη πρόκριση της Εκκλησίας προς το πρόσωπό του, αποδεχόμενος το γεγονός με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. 
Μετά το πέρας του Μεγάλου Μηνύματος ο νέος Ποιμενάρχης των Πριγκηποννήσων δέχθηκε τα συγχαρητήρια και τις ευχές όλων των παρισταμένων.
Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας


Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Πέμπτην, 19ην Ἀπριλίου 2018, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων. 
Ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδρίας ταύτης, ἀντηλλάγησαν μεταξύ τῆς Α. Θ. Παναγιότητος καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου, ἐκ μέρους τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, αἱ εἰθισμέναι προσφωνήσεις καί ἀντιφωνήσεις, ἐπί ταῖς διαγενομέναις ἑορταῖς τοῦ Ἁγίου Πάσχα. 
Κατ' αὐτήν, προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, ψήφων κανονικῶν γενομένων ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σεβαστείας κ. Δημήτριος ἐξελέγη παμψηφεί Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων, ἡ δέ Ἱερά Μητρόπολις αὕτη ἀνυψώθη εἰς τήν τάξιν τῶν Γεροντικῶν Ἐπαρχιῶν τοῦ Θρόνου ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ νέου Ποιμενάρχου αὐτῆς, ὁ ὁποῖος καί θά ὀνομάζηται τοὐντεῦθεν Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων. 
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας 
τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου


ΟΤΑΝ Ο ΥΠΟ ΚΑΘΑΙΡΕΣΙΝ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ ΕΓΚΩΜΙΑΖΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ




ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ν. ΖΗΣΗΣ

Και ως προς το φρόνημα όμως η ηγεσία της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως είναι υγιεστάτη και ανεπίληπτος. Οι ψίθυροι και αι υπόνοιαι των παρασκηνίων δεν τολμούν να διατυπωθούν επωνύμως και ευθαρσώς, διότι αυτομάτως θα έχαναν την αξιοπιστίαν των. Έναντι όμως αυτών υπάρχει η καθαρά, η διαυγής, η τολμηρά ομολογία πολλών Ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου, η οποία ουδεμίαν ανησυχίαν προκαλεί, αλλά μάλλον αίσθησιν υπερηφανείας δια την εμπεδωμένην εμμονήν εις την Ορθοδοξίαν και το ιστορικόν της παρελθόν. Δεν θα αναφερθώμεν εις τας πολυπληθείς περί του πατριάρχου Αθηναγόρου κρίσεις, η προσωπικότης του οποίου εγράφη χρυσοίς γράμμασιν εις τας σελίδας της ορθοδόξου ιστορίας. Θα μνημονεύσωμεν μίαν μόνον σχετικήν περί αυτού παρατήρησιν, διά να σταχυολογήσωμεν εις την συνέχειαν μερικάς ομολογίας συγχρόνων ιεραρχών του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως προς πληροφόρησιν και του π. Ιουστίνου και των αναγνωστών του Υπομνήματός του. Ο καθηγητής του Ρωσσικού Ινστιτούτου Ορθοδόξου Θεολογίας «Άγιος Σέργιος» των Παρισίων π. Elie Melia εις άρθρον του δημοσιευθέν εις το περιοδικόν Le Messager Orthodoxe (No 58. 1972/2) και αναδημοσιευθέν αποσπασματικώς εις την Επίσκεψιν (69, σ. 9) γράφει μεταξύ άλλων τα εξής διά τον πατριάρχην Αθηναγόραν: «Οσον αφορά εις την θεολογικήν του σκέψιν πρέπει να σημειώσωμεν ότι ήτο πολύ περισσότερον στερεά από όσον νομίζουν οι επικριταί του, και όσον θα επέτρεπαν να πιστεύσωμεν ωρισμέναι εκ των δηλώσεών του. Ούτω, π.χ., η δυσπιστία του εστρέφετο προς τους θεολόγους, όχι προς την θεολογίαν, ίσως ακόμη και προς μίαν ωρισμένην θεολογίαν, αλλ' είναι τούτο κακόν; Ο Πατριάρχης τίποτε δεν εθυσίασεν από την Ορθόδοξον πίστιν, αλλ' εκ των ένδον της Ορθοδόξου πίστεως ανεκάλυψε δι' ημάς την οδόν της καθολικής αγάπης και του ζωτικού δημιουργικού δυναμισμού της».

Από το άρθρο Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς, Κληρονομία, τόμος 9, τεύχος Β', σελ. 457.

4/18/2018

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ: "ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ" ΣΤΟ Α.Π.Θ.


Η Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. διοργανώνει διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα: Αθηναγόρας και Οικουμένη: 70 χρόνια από την εκλογή του Πατριάρχη Αθηναγόρα στον Οικουμενικό Θρόνο και από την ίδρυση του Π.Σ.Ε. 
Το συνέδριο θα διεξαχθεί 19 και 20 Απριλίου 2018 στο Δ΄ Αμφιθέατρο (και όχι στο Α' όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί) της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.
Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου. 


Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας με τους δύο συνεργάτες του Πάπα Παύλου ΣΤ', τον τότε αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Βίλλεμπρανς
και τον ιερομόναχο Πέτρο Ντυπρέ συνομιλούν στο Φανάρι με πνεύμα αγάπης Χριστού για την βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο Εκκλησιών για την ομαλή διεξαγωγή του Διαλόγου.

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΣΟΥΗΔΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ


Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, 25 Φεβρουαρίου 2018, μετά την Θ. Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας, παρουσίασε την πρώτη έκδοση της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας. 
Ένα παιδικό βιβλίο που έγραψε η κ. Αθηνά Ντάσιου – Γιάννου, με τίτλο: «Ιστορία ενός μικρού αγγέλου», το οποίο εκδόθηκε από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε Σουηδική μετάφραση της κ. Elisabeth Styrlander, αφιλοκερδώς. Ο Μητροπολίτης Σουηδίας εξέφρασε την βαθύτατη ευγνωμοσύνη του προς τον Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας, Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Φαναρίου κ. Αγαθάγγελο, και τους συνεργάτες του, για τη συγκινητική αυτή προσφορά προς την ιεραποστολική επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου στη Σκανδιναυΐα και προσέφερε ως δώρο το βιβλίο στα 80 παιδιά που προσήλθαν στη βιβλιοπαρουσίαση. 


Ενάμισι μήνα μετά, την ερχόμενη Κυριακή 22 Απριλίου, και πάλι στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, μετά την Θεία Λειτουργία, ο Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος, θα παρουσιάσει το βιβλίο που εξέδωσε η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος και δεν είναι άλλο από την Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στη Σουηδική γλώσσα. 
Ο Σουηδίας Κλεόπας με αυτή την κίνηση ανοίγεται έτι μάλλον στη Σουηδική κοινωνία, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι όντως οικουμενική και επομένως το κορυφαίο μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, μπορεί πλέον να τελείται και στη γλώσσα του συγκεκριμένου τόπου. Η Μητρόπολις Σουηδίας δεν υπάρχει σήμερα μόνο για τους απόδημους έλληνες, αλλά και για κάθε άνθρωπο που θα ήθελε να προσεγγίσει την Ορθοδοξία. 
Με αυτές τις μεταφραστικές ενέργειες, ο Μητροπολίτης Σουηδίας δηλώνει καθαρά ότι η Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας είναι μια ιεραποστολική Μητρόπολη, η οποία ανοίγεται σε πάντα άνθρωπο καλής θελήσεως και δεν λειτουργεί ως ένα «ελληνικό γκέτο». 
Αναμένουμε με ενδιαφέρον την παρουσίαση της εν λόγω έκδοσης, από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία είναι πάντοτε πολύτιμος αρωγός σε τέτοιες προσπάθειες, όπου γης. 
Π.Α.Α.


4/17/2018

Σύναξη Ιερέων και Διακόνων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Μονή Βαλουκλή - Ομιλία του Πατριάρχου (φωτό)


Οικουμενικός Πατριάρχης: «Υπάρχει μία “εικονική ιερωσύνη”, η οποία επιθυμεί περισσότερον να επιδεικνύεται παρά να θυσιάζεται» 
Η πρώτη κοινή Σύναξη Ιερέων και Διακόνων του Οικουμενικού Πατριαρχείου που υπηρετούν στην Τουρκία, δηλαδή στην Ι. Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως και τις Ιερές Μητροπόλεις, πραγματοποιήθηκε, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, σήμερα Τρίτη, 17 Απριλίου, στην Ιερά Μονή Βαλουκλή. 
Στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στη σημασία της ιερωσύνης δίνοντάς στους κληρικούς πατρικές συμβουλές και παροτρύνσεις για την ενίσχυση της διακονίας τους στο σύγχρονο κόσμο. 
«Ο ιερεύς δεν ανήκει εις τον εαυτόν του, αλλά εις τον Χριστόν. Εις την χάριν Του οφείλει τα πάντα, Αυτόν διακονεί», σημείωσε και θυμήθηκε τις συμβουλές και τις κατευθύνσεις που του έδωσε κατά τη χειροτονία του σε διάκονο και, αργότερα, σε Πρεσβύτερο, ο Γέροντάς του, Μητροπολίτης Μελίτων Χατζής. Ο Πατριάρχης υπογράμμισε ότι «ο ιερεύς είναι ψυχή τε και σώματι αφιερωμένος εις την αποστολήν του» και σε άλλο σημείο της ομιλίας του σημείωσε: «Είναι, όντως, μεγάλη ευλογία να είσθε κληρικοί, ιερείς και διάκονοι του Υψίστου. Και αποτελεί ιδιαίτερον προνόμιον να ανήκετε εις τον ιερόν κλήρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό σημαίνει, ότι εις όλας τας εκφάνσεις και τας διαστάσεις του ιερατικού, αγιαστικού και ποιμαντικού σας έργου, οφείλετε να εκπροσωπήτε και να εκφράζετε το πνεύμα της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Ορθοδοξίας, την πιστότητα εις την Παράδοσιν του Φαναρίου και την ανοιχτοσύνην προς τον άνθρωπον και τον κόσμον. Είμεθα όλοι φορείς αυτού του πνεύματος. Αμετακίνητοι και ανύστακτοι, φυλάσσομεν αυτά τα οποία παρελάβομεν, την πίστιν, την δοξολογικήν λατρείαν του Θεού και το εκκλησιαστικόν ήθος, αλλά και δίδομεν την εν τω κόσμω καλήν μαρτυρίαν με αγάπην προς τον άνθρωπον, προς κάθε άνθρωπον, διότι κάθε άνθρωπος είναι πλάσμα του Θεού κατ᾿ εικόνα Αυτού, και κάθε άνθρωπος φέρει την τιμήν, ότι δι᾿ αυτόν Χριστός ενηνθρώπησε και απέθανεν επί του Σταυρού και ανέστη εκ νεκρών». 


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε πως όλοι οι κληρικοί οφείλουν να δίδουν την μαρτυρία της αδελφικής αγάπης, χωρίς διακρίσεις, σε κάθε συνάνθρωπο, που έχει ανάγκη συμπαραστάσεως και ενισχύσεως. «Αυτή η απόλυτος προτεραιότης της αγάπης κατέστησε τον Χριστιανισμόν την μεγαλυτέραν αξιολογικήν επανάστασιν εις την ιστορίαν της ανθρωπότητος, την οποίαν θαυμάζουν ακόμη και οι αρνηταί της χριστιανικής πίστεως». Υπενθύμισε, μάλιστα, όσα αναφέρονται στην Εγκύκλιο της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, που συνήλθε στην Κρήτη τον Ιούνιο του 2016, για την αποστολή και τη διακονία της Εκκλησίας. Στη συνέχεια παρατήρησε τα εξής: 
Υπάρχει μία «εικονική ιερωσύνη», η οποία επιθυμεί περισσότερον να φαίνεται παρά να είναι, να επιδεικνύεται παρά να θυσιάζεται, να παίρνη παρά να προσφέρη. Αντιθέτως, ο γνήσιος ιερεύς, ως ελέχθη προσφυώς, «δεν ζητεί να εγγραφή το όνομά του εις τας δέλτους της ιστορίας», αλλά «να συμπεριληφθή εις την Βίβλον της Βασιλείας». Αυτή είναι και η ιδική σας αποστολή, αγαπητοί πατέρες. Να είσθε, άνευ όρων και ορίων, αφιερωμένοι εις το ένθεον έργον σας, διάκονοι του Ευαγγελίου της αγάπης. «Να είσαι καλός κληρικός» προϋποθέτει ταπεινοφροσύνην, αυτοπροσφοράν, κατάθεσιν ψυχής. Πρέπει να είσθε απαιτητικοί απέναντι εις τον εαυτόν σας. Να μην εμφανίζετε το αυτονόητον ως μεγάλην προσφοράν. Ο,τι εσείς προσφέρετε εις τους πιστούς είναι δώρον της Θείας χάριτος. Η χάρις του Θεού είναι αυτή, η οποία πάντοτε θεραπεύει τα ασθενή και αναπληρώνει τα ελλείποντα. Ο,τι πράττετε πρέπει να αποβλέπη εις την δόξαν του Θεού, του δοτήρος παντός αγαθού. 


O Οικουμενικός Πατριάρχης, ολοκληρώνοντας την ομιλία του, υπενθύμισε ότι οι κληρικοί οφείλουν να έχουν υποδειγματική παρουσία και συμπεριφορά στις σχέσεις τους με κάθε άνθρωπο. «Εν τη συνειδήσει των περισσοτέρων ανθρώπων, το όνομα «Εκκλησία» συνδέεται αυτομάτως με τον ιερόν κλήρον. Τοιουτοτρόπως, η κριτική προς τους κληρικούς μετατρέπεται εις κριτικήν κατά της Εκκλησίας, και γενικώτερον εις όπλον των πολεμίων της πίστεώς μας». 
Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος, Ηγούμενος της Ι.Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης και Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., απηύθυνε ομιλία με θέμα, «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η διασπορά του και οι διεκκλησιαστικές σχέσεις αυτού». Ο Μητροπολίτης Ελπιδοφόρος παρουσίασε την ιστορική εξέλιξη του θεσμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αναφέρθηκε στην ευθύνη, την υποχρέωση και το δικαίωμα της Πρωτόθρονης Εκκλησίας για τη διαποίμανση της διασποράς και, τέλος, μίλησε για τις σχέσεις με τις άλλες αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες. 


Αμέσως μετά, ο Μητροπολίτης Σμύρνης Βαρθολομαίος ανέπτυξε το θέμα, «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος», παρουσιάζοντας τους πιο σημαντικούς σταθμούς στην προετοιμασία αυτής της ιστορικής Συνόδου και ανέλυσε τις αποφάσεις της. 


Για τα σύγχρονα ποιμαντικά προβλήματα, ανάγκες και προκλήσεις, μίλησε ο Μ. Αρχιμανδρίτης Βησσαρίων, ο οποίος μετέφερε τις εμπειρίες του από τη διακονία του στη Νοτιοανατολική Τουρκία αλλά και από την Άγκυρα όπου έχει την πνευματική μέριμνα της εκεί νεοσύστατης διορθόδοξης Κοινότητας. 


Ακολούθως, ο Μ. Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτσης, επί πολλά χρόνια Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Μητρός Εκκλησίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, μίλησε για την πορεία της Οικουμενικής Κίνησης, για τη δημιουργία του Π.Σ.Ε. και τη συμβολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην ίδρυσή του, πριν 70 χρόνια, καθώς και για την εξέλιξη των διεξαγόμενων θεολογικών διαλόγων. 


Στην απογευματινή συνεδρία ο Επίσκοπος Ερυθρών Κύριλλος, Πνευματικός της Ι.Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, μίλησε για το μυστήριο της Εξομολογήσεως. «O εξομολόγος πρέπει να είναι ο πατέρας εκείνος που δείχνει στον άνθρωπο ότι ο Θεός είναι αγάπη και συγχώρεση», είπε ο Ερυθρών Κύριλλος προς τους κληρικούς που συμμετείχαν. 


Ακολούθως ο Μ. Πρωτοσύγκελλος Ανδρέας και ο Μ. Αρχιδιάκονος Θεόδωρος ανέπτυξαν θέματα της αρμοδιότητάς τους, διατυπώνοντας προτάσεις για την ενίσχυση του ποιμαντικού έργου των ιερέων και των διακόνων. 
Οι εισηγήσεις ολοκληρώθηκαν με εκείνη του Μητροπολίτη Σασίμων Γενναδίου, υπευθύνου της Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή. «Η Ιερατική αυτή Σύναξη μέσα στην Αναστάσιμη περίοδο ήταν μια πνευματική όαση, μια συνάντηση πνευματικής καλλιεργείας με τους εργάτας του θείου αμπελώνος, της Μητρός Εκκλησίας, στην ιστορική αυτή Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή της Ζωοδόχου Πηγής του Βαλουκλή, στη Μονή των θείων θαυμάτων και των θρύλων του Βυζαντίου», σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Γεννάδιος και πρόσθεσε: «Ο Πατριάρχης, ο πρώτος της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, του Γένους, και της Ρωμιοσύνης, συναντάται με τα πνευματικά του τέκνα εις το “σταυροδρόμι των καιρών”, κατά τον Νομπελίστα Ελύτη, να αφουγκράζονται τα θεία μυστήρια της Αποκαλύψεως και να συνεργούν εις την οικοδόμηση του θεσμού της Πρωτοθρόνου Εκκλησίας, και του μαρτυρικού Φαναρίου, προς δόξαν Θεού και ανθρώπων». 
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευχαριστώντας όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της Ιερατικής Συνάξεως είπε χαρακτηριστικά ότι, «σήμερα απλώς κάναμε μόνο την αρχή!».
Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου 


ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΦΕΤΑ: «Η ΑΤΥΧΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ 1941 ΚΑΤΑ ΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ»


ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 
«ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΡΑΜΑΣ –ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΦΕΤΑΣ –Η ΑΤΥΧΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ 1941 ΚΑΤΑ ΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2017, Α΄ ΕΚΔΟΣΗ» σσ. 253. 
Τοῦ Δημητρίου Ἰ. Τσιανικλίδη 
Δρος Θ - Νομικοῦ 
Στίς πολυπληθεῖς ἐκδόσεις τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης Δράμας προστέθηκε ἕνα νέο ἱστορικό βιβλίο ὑπό τόν τίτλο: «Η ΑΤΥΧΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ 1941 ΚΑΤΑ ΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ» τό ὁποῖο ὑπογράφεται ἀπό τόν ἀναπληρωτή καθηγητή βαλκανικῆς ἱστορίας τοῦ Α.Π.Θ. κ. Σπυρίδωνα Σφέτα. Τό παρόν βιβλίο σχεδιάστηκε καί σελιδοποιήθηκε ἀπό τόν κ. Γιώργη Χατζηβαντσίδη ͘ ἀκολούθως βιβλιοδετήθηκε ἀπό τήν κ. Ἀννα Ἰωαννίδου καί στη συνέχεια τυπώθηκε στό λιθογραφεῖο τοῦ κ. Ἀθανασίου Τσιαρτσιάνη τό Σεπτέμβριο τοῦ 2017 ἀπό τίς ἐκδόσεις Κυριακίδη γιά λογαρισμό τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης Δράμας. Τό ὡς ἄνω βιβλίο πού ἀριθμεῖ 253 σελίδες καί φέρει διαστάσεις 25X17cm, στό ἐμπροσθόφυλλό του εἰκονίζεται τό κτήριο τοῦ Δήμου Δράμας ὑπό τήν ἐπωνυμία «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ἐπί τῆς ὁδοῦ Βενιζέλου κατά τήν περίοδο τῆς βουλγαρικῆς κατοχῆς, ἐνῶ στό ὀπισθόφυλλό του δημοσιεύεται λογότυπο βουλγαρικοῦ ἐγγράφου, καθώς καί τό παρακάτω κείμενο, τό ὁποῖο ὑπογράφεται ἀπό τόν συγγραφέα (ἐφεξῆς σ.): «Τά γεγονότα τῆς ἐξέγερσης τῆς Δράμας ἔχουν συχνά προσελκύσει τήν προσοχή Ἑλλήνων καί ξένων ἱστορικῶν. Ἄν καί τά σχετικά μέ τήν ὀργανώση, ἐξέλιξη καί κατάπνιξη τῆς ἐξέγερσης ζητήματα ἔχουν ἐπαρκῶς μελετηθεῖ, δέν ἔχει ἀποσαφηνιστεῖ ὁ ρόλος τῶν βουλγαρικῶν ἀρχῶν κατοχῆς στήν ὑποκίνηση τῆς ἐξέγερσης. Ἀπό τά βουλγαρικά ἔγγραφα δέν προκύπτει ὅτι ἡ ἐξέγερση ἦταν προβοκάτσια, ὑπό τήν ἔννοια ὅτι Βούλγαροι πράκτορες, αὐτοεμφανιζόμενοι ὡς κομμουνιστές, ἦρθαν σέ ἐπαφή μέ Ἕλληνες κομμουνιστές, καλώντας Ἕλληνες καί Βούλγαρους σέ κοινό ἀδελφικό ἀγῶνα κατά τοῦ φασισμοῦ καί διαδίδοντας ὅτι στή Βουλγαρία ἐκδηλώθηκε ἀντιφασιστική ἐξέγερση. Ὡστόσο, οἱ βουλγαρικές ἀρχές, ἀκόμα καί σέ πρωθυπουργικό ἐπίπεδο, γνώριζαν γιά τίς προετοιμασίες τῶν Ἑλλήνων γιά ἐξέγερση καί τόν χρόνο τῆς ἐκδήλωσής της. Δέν ἔλαβαν τά ἀπαραίτητα προληπτικά μέτρα. Ἡ ἐξέγερση παρεῖχε τή δικαιολογία γιά τήν ἐφαρμογή μιᾶς σκληρῆς κατοχικῆς πολιτικῆς».


Ἡ νέα καλαίσθητη καί ἐπιμελημένη ἔκδοση ἄρχεται μέ τά «ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ» (σ.7). Ἀκολουθεῖ ὁ «ΠΡΟΛΟΓΟΣ» (σσ. 9-10) τοῦ Σεβ. μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου, στόν ὁποῖο κατατοπίζει συνοπτικά τόν ἀναγνώστη γιά τό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου μέ τά κάτωθι λόγια: « Ἡ ὁμίχλη τῶν μετεμφυλιακῶν παθῶν καί ἐρίδων βαρυτάτη ἐπέπεσεν ἐπί τῶν τραγικῶν γεγονότων τῆς 29ης Σεπτεμβρίου 1941 στήν Ἐπαρχία τῆς Δράμας, σκιάζουσα τήν ἑρμηνεία τους, ὄχι ὅμως καί τό μεγαλεῖο τῆς θυσίας τῶν θυμάτων. Δυστυχῶς, ἐκ τῶν πρωταγωνιστῶν οὐδείς ἐπέζησε, μέ ἀποτέλεσμα τήν ἀπώλεια τῆς μαρτυρίας τους γιά τά συντελεσθέντα. Οἱ τυποποιημένοι ἑορτασμοί, οἱ ἰδιοτελεῖς πρακτικές,ἡ μεροληπτική ἀναφορά στά γεγονότα ἀνάλογα μέ τήν κομματική ταυτότητα τῶν ὁμιλητῶν, πού χαρακτηρίζονται ἀπό ἱστορική μυωπία καί ἀδυναμία πρόσληψης τῆς ἰδιαιτερότητας τῆς θυσίας, ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τήν ἀπαξίωση τῆς ἱερότητας πού πρέπει νά περιβάλλει τίς ἐκδηλώσεις πού πραγματοποιοῦνται. Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Δράμας ἐπιθυμοῦσα νά συμβάλει στήν ἀποκάθαρση τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας χρηματοδότησε τήν ἔρευνα τῶν βουλγαρικῶν στρατιωτικῶν ἀρχείων, καί στήν παροῦσα ἔκδοση παρουσιάζει τόν καρπό τῆς ἔρευνας πού διενήργησε ὁ ἀναπληρωτής καθηγητής Βαλκανικῆς ἱστορίας τοῦ Α.Π.Θ. κ. Σπυρίδων Σφέτας μετά τῶν συνεργατῶν του. Ὁ ἀμερόληπτος ἀναγνώστης θά πληροφορηθεῖ γιά τό πῶς οἱ κατακτηταί καί θύται διαχειρίστηκαν τό ζήτημα αὐτό πρίν καί μετά, καί θά ἐξάγει τά ἀνάλογα συμπεράσματα». Στή συνέχεια, ἕπεται ἡ μακρά καί ἐνημερωτική «ΕΙΣΑΓΩΓΗ» (σσ.11-29) τοῦ σ. ἡ ὁποία διαχωρίζεται στούς κάτωθι ὑπότιτλους: «ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ» (σσ.11-20) καί «Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ». Ἀκολούθως, τήν ὕλη τοῦ βιβλίου ὁ σ. τήν κατανέμει στούς ἑξῆς ὑπότιτλους: α) «ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ –ΚΑΤΑΣΚΟΠΩΝ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ»(σσ.31-58), β) « ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ» (σσ.59-68), γ) «ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΝΙΞΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ» (σσ. 69- 90), δ) « ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ» (σσ.91-127), ε) «ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ» ( σσ.129-165) καί στ) «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ» (σσ.167-253).


Ὁ σ. μέ τήν πολύχρονη ἐμπειρία του στό χῶρο τῶν βαλκανικῶν σπουδῶν καί μελετώντας τίς ἐπίσημες ἀρχειακές πηγές (στρατιωτικά ἀρχεῖα τῆς Σόφιας, κ.ἄ.), καθώς καί τήν ὑπάρχουσα βιβλιογραφία, συνέγραψε μέ μεθοδικότητα καί πειστικότητα μιά ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρουσα ἱστορική μελέτη γιά τά κρίσιμα καί ταραγμένα χρόνια τῆς μαρτυρικῆς πόλης μας. Μελέτη ἡ ὁποία ἀφορᾶ τά τραγικά γεγονότα τῆς ἐξέγερσης τῆς 29ης Σεπτεμβρίου 1941 στήν ἐπαρχία Δράμας, πού στιγμάτισαν τήν ἐθνική ἑνότητα τοῦ λαοῦ μας μέ ἀποκορύφωμα τόν ἐμφύλιο πόλεμο (1946-1949). Μέ τήν ἀκαδημαϊκή του γραφίδα καί σέ γλῶσσα τήν ἁπλή δημοτική φωτίζει ἄγνωστες πτυχές ἐκείνης τῆς σκοτεινῆς καί αἱματοβαμένης περιόδου τῆς τοπικῆς μας ἱστορίας, ἡ ὁποία σημάδεψε τήν μετέπειτα πολιτική καί κοινωνική ζωή τοῦ τόπου μας. Στήν παροῦσα μελέτη, ἀρχικά, μνημονεύεται συνοπτικά, τόσο ἡ ἱστορική πορεία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος στή Βουλγαρία, ὅσο καί τῆς Ἑλλάδας (σσ. 11-20). Στή συνέχεια, γίνεται λόγος γιά τή δράση τῶν βουλγαρικῶν ἀρχῶν καί τοῦ Κ.Κ.Ε. στήν περιοχή τῆς Δράμας (σσ. 20-29). Ἀκολούθως ὁ σ., ἀφοῦ ἐξετάζει τό πρωτότυπο ἀρχειακό ὑλικό ὅπως ἔγγραφα, ἐκθέσεις, κατηγορητήρια, μαρτυρικές καταθέσεις, κ.ἄ., τῶν βουλγάρων ἀστυνομικῶν καί στρατιωτικῶν, καθώς καί τῶν Ἑλλήνων αἰχμαλώτων, καταγράφει τά κίνητρα, τήν προετοιμασία, τήν ἐξέλιξη, τά ἀποτελέσματα, τίς ἀπώλειες, καθώς καί τά συμπεράσματα τῆς ὡς ἄνω ἐξέγερσης. (σσ. 33-165) . Ἀκόμη, τό παραπάνω μημονευθέν ἀρχειακό ὑλικό, σκιαγραφεῖ μέ τά μελανώτερα χρώματα τή σφαγή τοῦ ἄμαχου δραμινοῦ πληθυσμοῦ καί μνημονεύει τά μαρτύρια καί τίς δοκιμασίες (π.χ. ἔνοπλες συμπλοκές, ἐκτελέσεις, πυρπολήσεις, λεηλασίες, βιασμούς, ξυλοδαρμούς, ἐκτοπισμούς, κ. ἄ.), πού ὑπέστη ὁ ἑλληνισμός τῆς Δράμας συνθέτοντας τήν δραματική εἰκόνα τῆς βουλγαρικῆς κατοχῆς. Μέ τό «Παράρτημα» (σσ. 167-253) τό ὁποῖο περιλαμβάνει βουλγαρικά ἔγγραφα, τηλεγραφήματα, πρακτικά συνεδριάσεων, καθώς καί πλούσιο φωτογραφικό ὑλικό τῆς περιόδου ἐκείνης ὁλοκληρώνεται ἡ παροῦσα ἐργασία. Στίς σελίδες τοῦ παρόντος βιβλίου παρελαύνουν σάν κινηματογραφική ταινία ἐκκλησιαστικά, πολιτικά καί στρατιωτικά πρόσωπα, καθώς καί πολεμικά γεγονότα, ἀλλά καί πολιτικές καί κοινωνικές ἰδεολογίες, οἱ ὁποίες ἔπαιξαν καθοριστικό ρόλο στό πολιτικό καί κοινωνικό γίγνεσθαι τῆς Χώρας μας. Ἕνα ἐπίκαιρο, ἀξιόλογο βιβλίο προστέθηκε στη βιβλιογραφία τῆς τοπικῆς ἱστορίας, ἀλλά καί στή νεότερη πολιτική ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους. Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Δράμας, ὡς μαρτυρική μητρόπολη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, μέ τήν παροῦσα ἔκδοση, πού σχετίζεται μέ τή δεύτερη βουλγαρική κατοχή, παρουσιάζει στό ἀναγνωστικό κοινό ἕνα ἐνδιαφέρον ἱστορικό σύγγραμμα καί ἰδιαιτέρως στούς φιλίστορες ἤ ἐνδιαφερόμενους ἐρευνητές.


Ὁ Σεβ. μητροπολίτης μας κ. Παῦλος, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας, τῆς πνευματικῆς μητέρας καί τροφοῦ τοῦ Ἔθνους τῶν Ἔλλήνων, ἔχει δικαίωμα νά ὁμιλεῖ καί νά ἐκφράζει τήν ἀγωνία του γιά τήν ἀναζήτηση τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας καί τό παρόν βιβλίο διαπραγματεύεται ἕνα πρωτίστως θέμα ἱστορικῆς ἀλήθειας, ταυτότητας καί ἐθνικῆς ἀξιοπρέπειας. Τήν ἐθνική αὐτή ἀξιοπρέπεια ὁ Σεβ. κ. Παῦλος ἀγωνίζεται νά διαφυλάξει καλλιεργώντας τά αἰσθήματα τοῦ πατριωτισμοῦ καί τῆς ἠθικῆς συνοχῆς, τά ὁποία συνδέονται ἄρρηκτα μέ τή σεπτή μνήμη καί τούς ἱερούς ἀγῶνες τῶν ἔνδοξων νεκρῶν μας. Ὁ Σεβ. κ. Παῦλος μέ τήν παροῦσα ἔκδοση τιμᾶ καί προσφέρει ἕνα πνευματικό μνημόσυνο σ’ ὅλους ἐκείνους τούς ἐπώνυμους καί ἀνώνυμους ἥρωες τῆς Μητρόπολής μας, τούς σφαγιασθέντες καί ἀδικοχαμένους τῆς βουλγαρικῆς κατοχῆς 1941-1944, οἱ ὁποῖοι θυσιάστηκαν γιά τά ἑλληνορθόδοξα πατριωτικά τους ἰδεώδη. Ἀξίζει, τέλος, νά ὑπογραμμίσουμε καί νά συγχαροῦμε εἰλικρινά τόν Σεβ. ποιμενάρχη μας κ. Παῦλο γιά τήν ἀξιέπαινη πρωτοβουλία τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης νά ἐκδώσει ἕνα ὠφέλιμο καί χρήσιμο βιβλίο γιά τόν τόπο και τήν ἱστορία μας καί νά τοῦ εὐχηθοῦμε τή συνέχιση τῶν ἐκδόσεων παρόμοιων ἐποικοδομητικῶν ἔργων, τά ὁποῖα ἐνισχύουν τήν ἱστορική μνήμη καί περιφρουροῦν τίς ἐθνικές μας ἀξίες.


Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ


ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑΟΣ 
Πανήγυρις Ἁγίου Γεωργίου 
Ἀνακοινοῦται, ὅτι ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, τελεσθήσονται ἐν τῷ πανηγυρίζοντι Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, τήν μέν παραμονήν, Κυριακήν, 22αν Ἀπριλίου, καί ὥραν 4ην μ. μ., πανηγυρικός Ἑσπερινός, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μύρων κ. Χρυσοστόμου, τήν δέ ἑπομένην, Δευτέραν, 23ην ἰδίου, τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία μετ᾿ ἀρτοκλασίας, ὑπέρ ὑγείας τῶν ἐν Ἀμερικῇ καί ἁπανταχοῦ τῆς γῆς προσφιλῶν τέκνων τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, προεξάρχοντος τοῦ ἰδίου Ἀρχιερέως καί συνιερουργούντων αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Ἰκονίου κ. Θεολήπτου καί Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου. 

4/16/2018

ΟΙ ΑΝΤΙΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τον Μάϊο του 2015 ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος είχε δεχθεί επίσημα στον Καθεδρικό Ναό της Σόφιας τον σχισματικό Αρχιεπίσκοπο Στέφανο ο οποίος είχε επισκεφθεί την χώρα ύστερα από πρόσκληση της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που είχε δώσει τότε στη δημοσιότητα το Πατριαρχείο της Βουλγαρίας, είχε γίνει κανονική υποδοχή του κ. Στεφάνου σαν να ήταν ένας εκ των αναγνωρισμένων Ορθοδόξων Προκαθημένων. Ωστόσο τότε δεν υπήρξε Συλλείτουργο.

Γράφει ο Θεολόγος - Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός Ιωάννης Ελ. Σιδηράς 
Από την αντικανονική και πραξικοπηματική ανακήρυξη της σχιματικής βουλγαρικής εξαρχίας με εθνοφυλετικά και αντιεκκλησιολογικά κριτήρια έως τις αντικανονικές ενέργειες του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας υπέρ της σχισματικής λεγομένης «Εκκλησίας» των Σκοπίων.
Ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια



ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (16 Απριλίου 2018)


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 
Σεπτῇ ἐντολῇ, ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιδιάκονος κ. Θεόδωρος ἐπεσκέφθη τόν ἐν τῷ Γηροκομείῳ Βαλουκλῆ νοσηλευόμενον Μουσικολ. κ. Λεωνίδαν Ἀστέρην, πρῴην Ἄρχοντα Πρωτοψάλτην τῆς Μ.τ.Χ.Ε., καί διεβίβασεν αὐτῷ τάς Πατριαρχικάς εὐχάς ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.
* * *
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Σασίμων κ. Γεννάδιον, Ὑπεύθυνον τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ, μετά τῶν ἐν αὐτῇ διακονουσῶν Ὁσιωτ. Μοναχῶν Προδρόμης καί Ἀλεξίας καί τῶν μελῶν τῆς Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς Ἐντιμ. κ. κ. Πέτρου Σαμαντζῆ καί Μηνᾶ Παπαγεωργίου, προσενεγκόντας τόν εἰθισμένον ἄρτον καί τήν λαμπάδα, ἐπί τῇ ἐπικειμένῃ Πατριαρχικῇ καί Συνοδικῇ ἱερουργίᾳ ἐν τῇ Ἱ. Μονῇ τήν Κυριακήν τῶν Μυροφόρων.
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλόχιον, Διευθυντήν τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Σικάγου κ. Ναθαναήλ.
- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Ἀρίσταρχον Γκρέκαν, Κληρικόν τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ἐκ τοῦ Διδακτικοῦ Προσωπικοῦ τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν.
- Τόν Ὁσιολ. Ἱερομόναχον κ. Φιλόθεον Κουτλουμουσιανόν, ἐπί κεφαλῆς ὁμίλου Καθηγητῶν καί τελειοφοίτων σπουδαστῶν τῆς Ἀθωνιάδος Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας, πραγματοποιοῦντας προσκυνηματικήν ἐκπαιδευτικήν ἐκδρομήν εἰς τήν Πόλιν.
- Τόν Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερον κ. Δοσίθεον Ἀναγνωστόπουλον, Ἱερατικῶς Προϊστάμενον τοῦ Ἱ. Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας τῆς Κοινότητος Προπόδων Ταταούλων, ἐπί τῇ ἐπιστροφῇ του ἐκ Γερμανίας.
- Ὅμιλον Mεθοδιστῶν παστόρων μετά τῶν οἰκογενῶν αὐτῶν, ἐκ Gunpo Κορέας, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Αἰδεσιμ. κ. Gyungho Kim.
- Τόν Ἐντιμ. κ. Mustafa Farsakoğlu, πρῴην Δήμαρχον τῶν Νήσων, Νομικόν, Καθηγητήν Πανεπιστημίου, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Ἐλλογ. κ. Hatice, Ἐκπαιδευτικοῦ, τῆς θυγατρός αὐτῶν Yağmur, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Flavian Thelen, ἐξ Ἑλβετίας.
- Τόν Ἐντιμ. κ. Νικόλαον Ἀγγελίδην, Δημοσιογράφον τῆς Ε.Ρ.Τ., μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Ἀργυροῦς Γιαννακάτου, Νοσηλευτρίας, καί τῶν τέκνων αὐτῶν Εὐστρατίου καί Ὀδυσσέως, μαθητῶν, ἐξ Ἀθηνῶν.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΜΑΝΙΑ Ἢ SHARING


ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 
"Διὰ τοῦ φλογεροῦ πόθου των, νὰ ὦσιν 
καλλοναί, διετήρησαν τοὺς καιροὺς μακρὰν 
τῆς ἀνωνυμίας καὶ τῆς ὁμοιομορφίας" 
(M. Rouff) 
Ὡς γνωστὸν τὸ οἰκολογικὸν θέμα ἀποτελεῖ ἀπὸ ἐτῶν, ἓν τῶν σπουδαιοτέρων προβλημάτων τοῦ πλανήτου μας καὶ οὐχὶ μόνον – παράβαλλε τὰ σκουπίδια τοῦ διαστήματος, τὰ ὁποῖα ὀρχοῦνται ὡς Μαινάδες περὶ ἡμᾶς. Ἔχουν δὲ γραφεῖ καὶ γίνει πολλὰ διὰ τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐξητάσθη ποικιλοτρόπως καὶ πολυπλεύρως. Ὅμως αὐτὸ παραμένει καὶ δυστυχῶς αὐξάνεται. Ἐντὸς λοιπὸν τῆς συναφείας αὐτῆς εὑρίσκεται καὶ ἡ ἀπορριμματομανία τῶν ἐνδυμάτων καὶ δή: 
Ἀπὸ ἐτῶν παρατηρεῖται εὐρέως μία ἐξωφρενικὴ ἀγορὰ νέων ἐνδυμάτων, ἰδίως ἀπὸ μέρους τοῦ ἀσθενοῦς φύλου χάριν διαρκοῦς ὡραιοφανείας, αὐτοπεποιθήσεως καὶ ἄγρας "ἰχθύων εὐλαβῶν", τοῦθ' ὅπερ προωθεῖται βεβαίως ὑπὸ τοῦ πανισχύρου σειρμοῦ, ἔστω καὶ ἂν ἐνίοτε "καρναβαλοποιεῖ" τοὺς φέροντας αὐτά, καθ' ὅτι ὄπισθέν της ὑποκρύπτεται τὸ μόττο τοῦ "ἀγόραζε, ἄλλαζε καὶ ρίπτε" τῶν οἰκονομικῶν μεγιστάνων, οὕτως ὥστε νὰ προχωρεῖ "ὁ πολιτισμὸς τῆς ἀπορριμματολογίας" (Wegwerfenkultur), μὲ ἀπροβλέπτους συνεπείας ἐπὶ τοῦ οἰκολογικοῦ προβλήματος. Ἐξ ἑτέρας ὅμως πλευρᾶς ἔχομεν καὶ τὴν ἀθλίαν φυσικῶς, καὶ ἀντιαισθητικὴν ἐμφάνισιν τῶν ρακενδύτων, τῶν πτωχῶν, τῶν μεταναστῶν, τῶν "ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν" (Ἰω. 5, 3). 
Βεβαίως τὸ κῦμα τοῦτο τῆς πληρώσεως τῶν καλάθων τῶν ἀχρήστων καὶ τῶν χωματερῶν, ἐμειώθη ἀρκούντως ἐκ τῆς σοβούσης παγκοσμίου οἰκονομικῆς κρίσεως, οὕτως ὥστε νὰ ἀρχίζει καὶ μία πρὸς τὰ ὄπισθεν στροφή, ἔστω καὶ διὰ τῶν μικρῶν ἐργαστηρίων τῆς "ρουντιστικῆς" τῶν γιαγιάδων μας.
Καὶ πάντα ταῦτα γίνονται ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπιπτώσεων τῶν εὐθηνῶν ἐνδυμάτων ἐπὶ τῆς ὑγείας τῶν ἀνθρώπων, καίτοι ταῦτα προτιμῶνται φυσικῶς οὐχὶ ὑπὸ τῆς ἀνωτέρας κοινωνίας, ἀλλὰ ὑπὸ τῶν κατωτέρων στρωμάτων της, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀγοράσουν τὰ ἐκ τῆς δευτέρας χειρὸς μόνον. Ἀνεξαρτήτως ὡσαύτως τῶν συνεπειῶν των ἐπὶ τῆς ὑγιείας τῶν κατασκευαστῶν τῶν καὶ τῶν ἀπαιτουμένων μεγάλων ποσοτήτων ὕδατος καὶ χημικῶν οὐσιῶν, ὅπως διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν "ἀπορριμματομόρφων" ἐν πολλοῖς jeans. 
Διὸ καὶ ἤρχισαν νὰ ἐμφανίζονται ποικίλα μόττο, ὅπως: Δανεισμός (Sharing) ἀντὶ ἀπορριμματοποιήσεως, ἀντὶ ἀγορᾶς, ἐπαναχρησιμοποίησις, ἀνακύκλωσις, λιπασματοποίησις, ἀγορὰ μόνον τῶν ἀναγκαίων (G. Johnson), βελτίωσις τῆς ποιότητος διὰ περισσοτέραν ἀντοχὴν κλπ. Εἶναι δὲ καλλίτερον νὰ δωρίζει τις, εἰς κοινωνικοὺς ὀργανισμοὺς διὰ νέους, ἀστέγους, μετανάστας, πρόσφυγας, γηροκομεῖα, παιδικοὺς σταθμοὺς καὶ ἄλλα, παρὰ νὰ ρίπτει εἰς τὴν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὰ ἐνδύματα τὰ παλαιά. 
Τοιουτοτρόπως ἐδημιουργήθησαν τά "χρηματιστήρια ἀλλαγῶν" (Tauschbörsen)1, τὰ ὁποῖα εἶναι τόποι ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἠμποροῦν νὰ λαμβάνουν ἀνταλλακτικὰ δωρεὰν ἢ ἔναντι γλίσχρου τινὸς ἀντιτίμου. Ὑφίστανται δὲ πρὸς τοῦτο σχετικοὶ κύκλοι περιφερειακοῦ ἢ κοινοτικοῦ χαρακτῆρος. Εἰς τὸ διαδίκτυον εὑρίσκονται διάφοροι ἱστοσελίδες ἀνταλλαγῆς κυρίως διὰ βιβλία, CD, DVD κ.ἄ., καθὼς καὶ Ἑταιρεῖαι ὡς ἡ Innatura ἐν Κολωνίᾳ, αἱ ὁποῖαι μεριμνοῦν διὰ τὴν παράδοσιν τοῦ συλλεγομένου ὑλικοῦ. 
Τὸ θέμα ὅμως παρουσιάζει καὶ ἑτέρας πλευράς, ὁπως τοῦ ἐὰν τὰ παραδιδόμενα ἀφικνοῦνται εἰς τὸν προορισμόν των ἢ γίνονται ἀντικείμενον συναλλαγῶν ἀμφιβόλων, ὡς γενικότερον καὶ εἰς τὰς δωρεάς! 
Ἐν τῷ μεταξὺ διαρκῶς αὐξάνει ὁ ἀριθμὸς τῶν συλλεγομένων λόγῳ ἐσφαλμένων δελταρίων, τῆς ὑπερπαραγωγῆς, τῆς παρωχημένης μοδός, τῶν πλημμελῶν φορτώσεων, οὕτως ὥστε αἱ ἀποθῆκαι νὰ μὴν δύνανται νὰ ἀπορροφήσουν τὰ ἐνδύματα, οὐχὶ δὲ σπανίως νὰ καταφθάνουν ταῦτα ἀπὸ τῶν ἐργοστασίων κατ' εὐθείαν εἰς τὰς χωματεράς! παρὰ τὸ μέγα κόστος τῆς μεταφορᾶς των. Οὕτω ἐν Γερμανίᾳ τὸ 2011 ὑπῆρχον 750.000 τόνοι ἐνδυμάτων, ἀπαιτοῦντες 47.000 φορτηγὰ διὰ τὴν μεταφοράν των! 
Διὸ καὶ ἐξήγοντο εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Εὐρώπην, τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολὴν καὶ τὴν Μαύρην Ἤπειρον, οἱ κάτοικοι τῆς ὁποίας ἐθεώρουν ὑποτιμητικὸν οἱ μὲν Εὐρωπαῖοι τουρίσται νὰ λαμβάνουν μετ' αὐτῶν τὰς παραδοσιακάς των στολάς, ἐνῶ οἱ ἴδιοι νὰ ἀγοράζουν τὰ ἀπορρίματά των. Κατά τινας δὲ τοῦτο συμβάλλει καὶ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς τοπικῆς βιομηχανίας τῶν ὑφαντῶν (A. Voget) 2
Τέλος ἐφ' ὅσον συχνάκις καταστρέφομεν τὰ αἰώνια ἀρχαῖα μνημεῖα, εἶναι ἑπόμενον νὰ μὴ μεριμνῶμεν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, καὶ διὰ τὰ βραχύβια παλαιὰ ἐνδύματα.
_________________________________________________ 
1- –, Helfen statt Wegwerfen, Publik-Forum ἀρ. 6 (2016) 62.
2- G. Seyfert, Altkleider in Afrika: Segen oder Fluch, Ἔνθ. ἀνωτ. ἀρ. 3 (2013) 22-23.
Related Posts with Thumbnails